#PP110: Bericht uit Australië

#PP110: Bericht uit Australië

Uit Australië ontvingen wij onderstaand bericht die we graag met onze leden delen.

Allereerst, vanuit Australië: van HARTE met het 110-jarig bestaan van Pro Patria! Onze herinneringen aan de vereniging gaan terug naar eind jaren zeventig. Na de verhuizing naar Zoetermeer (ik was 1 jaar) sloot mijn moeder zich in 1977 aan bij Pro Patria. Ze deed tot 1982 Jazzgym. Het was in de gymzaal van de Beatrixschool.

Ik was ongeveer 7 jaar toen ik zelf begon bij Pro Patria. Misschien heette het nog steeds Jazzgym, of wellicht al Jazz Dance. Dat kan ik mij niet herinneren. Wat ik mij nog wel goed herinner was mijn dansjuf, Phemia. Ze was geweldig. Ze leerde ons niet alleen dansen, maar ook improviseren. Ik weet nog dat ik groot fan was van Pat Benatar’s Love is a Battlefield en vooral haar dansstijl in de video. Ik was 8 jaar. Tijdens een improvisatie deed ik Pat Benatar’s ‘schouderwerk’ na en dit toverde een grote lach op Juf Phemia’s gezicht. Dat ben ik nooit vergeten.

Ik mocht ook deel uitmaken van de eerste ‘Yessica’ groep (foto). Ik danste tot 1987 bij Phemia en Pro Patria. Daarna verhuisden wij naar het midden van het land. Dankzij haar stevige lessen kon ik daar nog 6 jaar doordansen bij een goede dansschool (JDYT), tot aan mijn achttiende. Sinds 2012 heb ik via/dankzij Facebook weer contact met Phemia. Dat vind ik heel bijzonder. Ik woon sinds 2006 met man en twee dochters (18 en 14) in Brisbane. Beide dochters dansen vanaf hun 3e levensjaar. Klassiek Ballet, Contemporary, en een beetje Jazz. Een leven zonder dans is een leven niet geleefd!

Kyra Goede (46) – Brisbane, Australië

Phemia met de eerste ‘Yessica’ groep